-Mechelen / try-out in privé-woning (11/12/04): "Een week na de voorstelling nog onder de indruk / Beklemmend gevoel / Louterende ervaring / Schitterend pianospel / Doet deugd als je met een bezwaard hart zit / Bedankt voor de energie die jullie in deze problematiek willen steken / Tof, blij dat ik erbij was / Bedankt voor de mooie avond die doet nadenken / Prachtige muziek die een adembenemende monoloog ondersteunt / Intrigerend, ontroerend / Onovertrefbaar, nagenieten verzekerd / Zeer herkenbaar, veel geleerd / ...enz..enz.. (Sprokkels uit het plaatselijke gastenboek)

-Aula Middelheim ziekenhuis (16/3/05): "Met UITGEWIST bracht Pol Goossen een verscheurend portret van een zoon wiens moeder leed aan de ziekte van Alzheimer; een ijzingwekkende monoloog over verval en eenzaamheid, afdalend in de diepste spelonken van de wanhoop. Gelukkig zorgde de talentrijke pianiste Gill Masson ervoor dat de spanning geregeld onderbroken werd. Het menselijk drama zal de noodzaak tot doorgedreven geconcentreerd onderzoek verder benadrukken." (Professor Peter Paul De Deyn - Middelheim - Antwerpen)

-Elzenveld voor Het Dementiecafé (8/8/05): "Hierbij letterlijk een pluim! Ik werd geroerd tot in het diepste van mijn ziel. Ook felicitaties aan de pianiste; de muziek gaf het geheel meerwaarde en dimensie; zij kon met de toetsen, net zoals u met de woorden, beroeren zodat je er kippe(n)vel van kreeg. (Mia Pincket - Mortsel)

-Verzorgingstehuis Immaculata te Edegem (27/9/05): "Uitgewist heeft me enorm aangegrepen; ben nog steeds onder de indruk en zo emotioneel dat ik bepaalde stukken helemaal herleef; jij hebt me duidelijk gemaakt dat ik schuldgevoelens gewoon moet wissen." (Gerda Uyttendaele - Edegem)

-Hogeschool Gent (26/04/07)- Ik was sterk ontroert door uw presentatie en ben zeer trots op het feit dat er eindelijk iemand is die de correcte gedachten van een Alzheimer patiënt verwoord heeft.Alsook het eigenlijke rouwproces, schuldgevoel van de familie ten aanzien van de moeder, de patiënt dat aangekaart wordt.  
Wat u verwoordde leek ons alle twee niets anders dan de waarheid; de naakte, echte waarheid. En ik hoop bij deze dat het verplegend personeel zich hierbij iets gerealiseerd hebben omtrent de gedachten van dergelijke patiënten.Ik; alsook mijn moeder; feliciteren u voor de moed die u heeft om deze monoloog te presenteren.  (Sharon Lowie Studente sociaal agogisch werk; Hogeschool Gent)

Klik hier voor nog meer reacties.

Bezoek ook de website van Pol Goossen : www.polgoossen.be