Regie: Herman Boets
fotografie/afficheF: Francis Devolder
Duurtijd': 1u15

Blind geheugen

Een oudere acteur wordt na een voorstelling ontslagen.

Omdat hij zijn teksten niet meer kan onthouden?…

De dokters hebben namelijk de ziekte van Alzheimer vastgesteld.

Hij voelt zich verloren.

Het decor van zijn laatste voorstelling wordt afgebroken.

Ook zijn wereld verpulvert, korrel voor korrel.

Het aanvaardingsproces is moeilijk

Hij voert een gesprek met de theatertechnicus.

Het wordt een gesprek vol  humor , dramatiek  maar ook soms soms agressie .

Hij lardeert zijn verhaal met vele anekdotes en herinneringen uit het theater en uit zijn leven.

Het is zijn laatste keer op de “bühne”, zijn zwanenzang.

Deze voorstelling wordt, ondanks het ernstige onderwerp met veel humor gebracht , maar  is ook zeer herkenbaar en pakkend.

Reactie(s)

  1. een zeer ernstig onderwerp toch op een grappige , verteerbare manier gebracht ! wij waren onder de indruk ! proficiat H. De smet -toeschouwer

  2. Een prachtprestatie van Gerd de Ley!! Herkenbaar – aangrijpend – met vlagen heel humoristisch.En ook: “de theatertechnicus” Marc doet dat heel goed – mooi concept, heel naturel!We hebben er (weeral) van genoten. Bedankt I.Gielis Duffel

  3. “De vertolking van rasacteur Gerd De Ley is zo overtuigend dat je even het idee hebt dat hij zichzelf speelt. Ook de minieme rol van de theatertechnicus geeft dat idee, wat bij hem achteraf werkelijk zo blijkt te zijn. Een knappe vondst van regisseur Herman Boets. De humor, dominant aanwezig, maakt alles licht verteerbaar maar tegelijkertijd ook ongemakkelijk. Gaandeweg voel je als toeschouwer dat je lach iets dramatisch in zich draagt. De grappen zijn gemeend maar enkele lachwekkende situaties sporen je aan tot nadenken. Wat valt er in godsnaam nog te lachen bij dit falend geheugen en de soms gekke associaties? De auteur, Eddy Van Ginckel, is er in geslaagd om het proces van ontkenning, verwarring en onbegrip voor eigen falen realistisch in beeld te brengen. De gedachtesprongen zijn immers gebaseerd op werkelijke feiten die zich voordeden bij de moeder van de schrijver. Al word je meegenomen in wat geleidelijk aan verdwijnt, toch ligt dit ‘uureneenkwart’ nooit té zwaar op de hand door de vertelkunst van Gerd De Ley. Als je de symptomen van de ziekte van Alzheimer niet voldoende kent, ga je inderdaad ook zelf twijfelen en lijkt het één grote grap. Een stuk dat, mijn inziens, perfect past in de huidige sensibilisatiecampagnes voor een tijdige diagnose bij geheugenklachten. Omdat het wellicht vele vragen oproept, is het aan te bevelen er een nabespreking bij te organiseren. Beslist een aanrader!”

  4. reacties Zedelgem : – Mooie voorstelling- Realistisch- Niet te zwaar- Herkenbare situatie- Veel typische symptomen- Zeer mooi gespeeld- Aangenaam te kijken- – Een prachtige voorstelling- Het komt heel goed over, niet te emotioneel- Als jongere vond ik dit confronterend, de humor zorgde voor de verzachting- Boeiende voorstelling- Was heel goed gebracht, amai een pluim voor de acteur- Zeer sereen- Een beter beeld gekregen over een dementerende persoon (hoe hij zichzelf voelt)- – Soms even verward als de persoon met Alzheimer zelf (proficiat!)- Gebruiker van dvc (heeft zelf dementie): Ongelofelijk dat hij dat allemaal kon onthouden. Het was herkenbaar. Op een ludieke manier die zo niet zwaar overkwam. – Boodschap: iedereen vergeet wel eens iets, mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *