Vertolking: Luc Caals
Regie: Rikkert Van Dijck
Auteur: Ron Aldridge (engelse titel : My dog's got no nose)
Vertaling: Eddy Van Ginckel
Fotografie: Fiona Verrept

Tranen van een clown

Een man, wiens ultieme levensdroom in vervulling gaat, vertelt ons zijn verhaal en voert de toeschouwer mee langs alle gebeurtenissen die eraan vooraf gingen.

Een verhaal over de dingen des levens, waarbij uiteindelijk blijkt dat niet alles is wat het lijkt.

Een tragikomedie die u nog lang zal bijblijven  !

Luc Caals is in augustus 2017 65 jaar geworden  en staat al 45 jaar op de planken , een ideale gelegenheid om zich helemaal te geven in dit boeiend theaterstuk waarbij hij een ander aspect wil belichten van zijn acteertalent !

 

onder reacties

In de pers

ATV
link interview en fragmenten ATV : https://youtu.be/Ia26pIFKRUU

Reactie(s)

  1. ik vond het een mooie voorstelling, die soms grappig was, maar zeker ook aanzette tot nadenken. Het zat goed in elkaar ! Luc deed het op een mooie , eigen manier . Het was een aangename avond.

  2. luc caals helemaal anders , abn gesproken , een ernstigere rol …echt theater geen show, wij waren aangenaam verrast ! proficiat

  3. Een heel andere Luc Caals gezien, maar wat waren we onder de indruk van zijn prestatie en het stuk! We werden direct meegezogen in het boeiende verhaal dat ons ontroerde, maar ook een lach op ons gezicht toverde. Deze monoloog verveelde ons geen moment, integendeel, het was een avond om van te genieten en na te genieten!
    Bedankt Paljas-ploeg voor zoveel moois!

  4. Wat Luc hier brengt zijn geen woorden voor, subliem, meesterlijk, professioneel, heel gevoelig dringt hij in iedere toeschouwer binnen. Ongelooflijk een top in de theaterwereld. Hij kreeg een staande ovatie die gewoon niet stopte, iedereen was overdonderd over wat hij u bracht. Een aanrader die je moet gezien hebben, kijk uit waar “TRANEN VAN EEN CLOWN” gespeeld wordt en reserveer u plaats, je krijgt iets te zien wat de moeite waard is en lang in je achterhoofd zal blijven hangen.

  5. Luc Caals kennen we allemaal als dé humorist bij uitstek met zijn grappen, typetjes en ook zijn warme zangstem.
    Wie evenwel gaat kijken naar de Paljasproductie ‘ Tranen van een clown’ van Ron Aldridge krijgt een totaal andere Luc Caals te zien.
    Met deze monoloog laat Caals zien dat hij een echte acteur is van vlees en bloed. Het stuk gaat over het levensverhaal van een man die hoopt om ooit stand-upcomedian te worden. Dit theaterstuk schuwt de lach niet maar de ontroering is nooit ver af.
    Dankzij de steun van regisseur Rikkert Van Dijck laat Luc Caals zich van zijn groot speeltalent proeven en hij slaagt daar met glans in.
    Een productie om zeker niet te mislopen!

  6. Zaterdagavond 17 maart zette Luc Caals in Malle een indrukwekkende vertolking neer met ‘Tranen van een clown’. Luc staat al lang in het vak en als artiest bestrijkt hij een breed palet aan kwaliteiten: acteur, komiek, zanger en presentator. Maar Luc Caals is als de wijn, beter met de jaren! Wat hij zaterdag bracht overtrof al onze verwachtingen. Luc bewees op sublieme wijze dat zowel een ernstige rol als een monoloog spek voor zijn bek zijn. Gedurende 80 minuten speelde Luc geen personage, hij was gewoon het personage! Hij leverde een fantastische prestatie waarbij de toeschouwers eigenlijk geen stoelen nodig hadden want iedereen hing aan zijn lippen. Een hoogtepunt uit zijn carrière! Een voorstelling die u zeker niet mag missen!!! Wij waren blij dat we er zaterdag getuige van waren. Deze vertolking zal ons nog lang bijblijven. Bedankt Luc voor deze glansprestatie!!!!

  7. Gisterenavond aan zijn lippen gehangen, Luc Caals zoals je hem nog nooit zag. Genoten van begin tot einde, met een lach op mijn gezicht, en zoals het genre van de tragikomische monoloog het wil, kon je bij wijlen ook een speld horen vallen in de zaal. Het was super!

  8. Bij onze eerste ontmoeting zei je zeg maar Luc. Wel nu zeg ik mijnheer Caals, je was geweldig. Heb enorm genoten van de andere kant van Luc. Groetjes uit Aalst.

  9. Luc Caals wilde met “Tranen Van Een Clown” het publiek er eventjes op wijzen dat hij nog wat anders kan dan zalen doen schaterlachen of op een indringende wijze André Hazes kan zingen. Hij is daar volgens mij prachtig in geslaagd. Een acteur moet er steeds voor zorgen dat de toeschouwer in zijn personage geloofd. In Luc zijn personage geloofde ik meteen. Van toen hij nog maar wat schoorvoetend opkwam. Het was duidelijk dat er iets met die man aan de hand was. Wat later bleek.
    Voor het beheersen van de timing, zowel die van de lichaamstaal als die van de zegging van de tekst, niet alleen belangrijk bij het “moppentappen”, maar ook in ernstige/dramatische scènes, moet je absoluut bij Luc zijn. Hij doet niets te veel of te weinig en wat hij doet komt steeds op het juiste, kleine moment en wat hij te zeggen heeft, klinkt alsof hij het ter plekke bedenkt. Alsof het niet gerepeteerd werd. En zo komen we bij Luc zijn steeds ontwapenende, bij leven reeds legendarische naturel, waarop heel wat van zijn collega’s-acteurs alleen maar jaloers kunnen zijn.
    Andere komieken hebben destijds, en doen het nu en dan nog, geprobeerd hun specifiek publiek, maar veeleer ook het zogenaamde “theaterpubliek” ervan te overtuigen dat ze bij manier van spreken zelfs Shakespeare zouden kunnen spelen, terwijl dat meestal niet zo uitdraaide of draait. Mits de inspirerende, maar ook “strenge” inbreng van een regie/coach zie ik Luc Caals, in navolging van de grote, legendarische komiek Johny Kraaykamp destijds, in staat een bijzonder getormenteerde King Lear neer te zetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *